زخم بستر یا زخم فشاری به عنوان نوعی آسیب پوستی و بافتی است که اغلب به خاطر وارد شدن فشار مداوم یا طولانی مدت به بخشهایی از بدن ایجاد میشود و در صورت بیتوجهی میتواند به بافتهای عمقیتر نیز آسیب برساند. این مشکل بیشتر در افرادی دیده میشود که برای مدت طولانی توانایی حرکت یا تغییر وضعیت بدن خود را ندارند؛ با این حال، زخم بستر تنها مختص افراد کاملاً بستری نیست و سالمندان کمتحرک، افراد استفادهکننده از ویلچر و بیمارانی که به هر خاطر توانایی جابهجایی و تغییر وضعیت خود را ندارند نیز ممکن است در معرض آن قرار بگیرند. تشخیص زودهنگام و شروع اقدامات پیشگیرانه اهمیت زیادی دارد، زیرا شناسایی نشانههای اولیه میتواند از پیشرفت آسیب و ایجاد زخمهای عمیقتر جلوگیری کند.
در ادامه این مقاله قصد داریم، با علتها و عوامل خطر زخم بستر، علائم و مراحل مختلف آن، روشهای تشخیص و درمان، راهکارهای پیشگیری و همچنین نقش تشک مواج و دیگر تجهیزات پزشکی در مراقبت از بیماران آشنا میشوید.
زخم بستر چیست؟
زخم بستر یا زخم فشاری نوعی آسیب پوستی و بافتی است به خاطر فشار طولانی مدت روی یک قسمت از بدن ایجاد میشود. این فشار میتواند جریان خون و اکسیژنرسانی به بافت را کاهش دهد و در صورت ادامهدار بودن، منجر آسیب پوست و بافتهای زیرین شود.
فرآیند ایجاد آن را میتوان به صورت ساده این گونه بیان کرد:
فشار طولانی مدت ← کاهش خونرسانی ← آسیب بافت ← ایجاد زخم
عواملی مانند اصطکاک، نیروی برشی، رطوبت و ناتوانی در تغییر وضعیت بدن نیز میتوانند خطر ایجاد زخم بستر را افزایش دهند.
زخم بستر تنها مخصوص افراد بستری نیست. افراد کمتحرک، استفاده کنندگان از ویلچر و بیمارانی که توانایی تغییر وضعیت بدن خود را ندارند نیز ممکن است به زخم بستر مبتلا شوند. عامل اصلی، فشار طولانی مدت و ناتوانی در جابهجایی یا تغییر وضعیت است.
علت ایجاد زخم بستر چیست؟
فشار طولانی مدت و مداوم، علت اصلی ایجاد زخم بستر است. زمانی فشار برای مدت زیادی روی یک قسمت از بدن، به خصوص نواحی دارای برجستگی استخوانی، وارد شود، خونرسانی به بافت کاهش پیدا میکند و در صورت ادامه فشار، بافت آسیب میبیند. علاوه بر فشار، عوامل مکانیکی مانند اصطکاک (Friction) و نیروی برشی (Shear) نیز میتوانند به پوست و بافتهای زیرین آسیب وارد کرده و خطر ایجاد زخم بستر را افزایش دهند. رطوبت، بیاختیاری ادرار یا مدفوع و ناتوانی در تغییر وضعیت نیز میتوانند شرایط را برای ایجاد یا تشدید آسیب فراهم کنند.
چه افرادی بیشتر در معرض زخم بستر هستند؟
افرادی که به هر خاطر مدت زیادی در یک وضعیت ثابت میمانند یا توانایی تغییر وضعیت بدن خود را ندارند، بیشتر در معرض زخم بستر قرار دارند. مهمترین گروههای پرخطر به شرح زیر هستند:
- افراد بستری و کمتحرک که نمیتوانند به صورت مستقل وضعیت خود را تغییر دهند.
- سالمندان به خاطر نازکتر شدن پوست و کاهش تحرک.
- افراد استفاده کننده از ویلچر که مدت زیادی در حالت نشسته قرار دارند.
- بیماران دچار ضعف یا فلج حرکتی که توانایی جابهجایی محدودی دارند.
- افراد دارای اختلال حس که ممکن است فشار یا درد ناحیه آسیب دیده را احساس نکنند.
- افراد مبتلا به بیاختیاری ادرار یا مدفوع به خاطر تماس مداوم پوست با رطوبت.
- افراد دچار سوءتغذیه یا کمآبی بدن که روند ترمیم و سلامت پوست در آنها ممکن است تحت تاثیر قرار گیرد.
- افراد دارای مشکلات گردش خون که خونرسانی مناسب به بافتهای بدن ندارند.
- بیمارانی که به خاطر بیماری، جراحی یا آسیب دیدگی برای مدت طولانی در تخت یا صندلی میمانند.
زخم بستر در کدام قسمتهای بدن ایجاد میشود؟
زخم بستر معمولاً در بخشهایی ایجاد میشود که برجستگی استخوانی به سطح پوست نزدیکتر است و فشار بیشتری تحمل میکند. محل ایجاد زخم تا حد زیادی به وضعیت قرارگیری فرد بستگی دارد.
زخم بستر در دنبالچه و باسن
دنبالچه و ناحیه باسن از شایعترین محلهای ایجاد زخم بستر هستند، به ویژه در افرادی که مدت زیادی به پشت دراز میکشند یا توانایی تغییر وضعیت ندارند.
زخم بستر در پاشنه پا
پاشنه به خاطر تماس مداوم با سطح تخت و فشار مستقیم، به ویژه در افراد بستری و کمتحرک، در معرض آسیب فشاری قرار دارد.
زخم بستر در لگن
قسمتهای برجسته استخوان لگن، به خصوص در افرادی که به پهلو میخوابند، ممکن است تحت فشار قرار گرفته و دچار زخم بستر شوند.
زخم بستر در آرنج
آرنج نیز به خاطر نزدیکی استخوان به سطح پوست، هنگام قرار گرفتن طولانی مدت روی تخت یا صندلی میتواند دچار آسیب فشاری شود.
زخم بستر در پشت سر
در افراد بسیار کمتحرک یا کسانی که مدت زیادی به پشت قرار دارند، پشت سر نیز میتواند تحت فشار مداوم قرار بگیرد.
محلهای شایع زخم بستر در افراد ویلچری
در افراد استفاده کننده از ویلچر، فشار اغلب روی باسن، دنبالچه و نواحی استخوانی لگن وارد میشود. همچنین با توجه به وضعیت نشستن و نوع ویلچر، قسمتهایی مانند پشت ران یا پاشنهها نیز ممکن است در معرض فشار قرار بگیرند.
محل زخم بستر به وضعیت بدن و میزان تحرک فرد بستگی دارد و ممکن است در هر ناحیهای که برای مدت طولانی تحت فشار قرار میگیرد ایجاد شود.
علائم زخم بستر چیست؟
مهمترین علائم زخم بستر عبارتند از
- تغییر رنگ پوست: قرمزی، تیرگی یا تغییر غیرطبیعی رنگ پوست در ناحیه تحت فشار.
- تغییر دمای پوست: گرمتر یا سردتر شدن ناحیه آسیبدیده نسبت به پوست اطراف.
- درد و حساسیت: احساس درد، سوزش یا حساسیت هنگام لمس.
- تورم یا سفتی پوست: ایجاد تورم یا تغییر بافت در محل تحت فشار.
- تاول یا زخم باز: در مراحل پیشرفتهتر ممکن است پوست تاول بزند یا باز شود.
- ترشح یا بوی نامطبوع: میتواند نشانه عفونت یا تشدید زخم باشد.
- علائم عفونت: تب، افزایش قرمزی و تورم، گرمی اطراف زخم و ترشح چرکی.
در صورت مشاهده تب، ترشح چرکی، بوی بد یا افزایش تورم و گرمی اطراف زخم نیازمند ارزیابی پزشکی است.
مراحل زخم بستر چیست؟
زخمهای فشاری با توجه به عمق آسیب و میزان درگیری پوست و بافتهای زیرین به مراحل مختلف تقسیم میشوند. بنابراین، مرحله زخم را نمیتوان فقط با توجه به رنگ ظاهری آن تعیین کرد.
مرحله ۱ زخم بستر
پوست هنوز باز نشده است، ولی ممکن است تغییر رنگ، گرمی، سردی، سفتی یا حساسیت غیرطبیعی داشته باشد. در این مرحله، تشخیص و کاهش فشار اهمیت زیادی دارد.
مرحله ۲ زخم بستر
بخشی از ضخامت پوست از بین رفته و ممکن است زخم سطحی یا تاول ایجاد شود. در این مرحله معمولاً بافتهای عمقیتر مانند چربی زیر پوست نمایان نیستند.
مرحله ۳ زخم بستر
آسیب تمام ضخامت پوست را درگیر کرده و به بافت زیر پوست رسیده است. ممکن است چربی قابل مشاهده باشد، ولی آسیب به استخوان، تاندون یا عضله وجود ندارد.
مرحله ۴ زخم بستر
آسیب بسیار عمیق است و ممکن است پوست، بافتهای زیرین و ساختارهایی مانند عضله، تاندون یا استخوان را درگیر کند. این مرحله نیازمند ارزیابی و درمان تخصصی است.
زخم بستر غیرقابل مرحلهبندی چیست؟
در این حالت، به خاطر وجود بافت مرده یا پوشش روی زخم، عمق واقعی آسیب قابل مشاهده نیست و نمیتوان مرحله آن را به درستی تعیین کرد تا زمانی که وضعیت بافت مشخص شود.
آسیب بافت عمقی ناشی از فشار چیست؟
این نوع آسیب ممکن است در ابتدا با پوست سالم یا تغییر رنگ پوست دیده شود، ولی آسیب در بافتهای زیرین وجود دارد و میتواند به مرور قابل مشاهده باشد.
مسئلهای که باید مورد توجه باشد این است که تعیین مرحله زخم بستر باید توسط پزشک یا متخصص مراقبت از زخم انجام شود؛ زیرا ظاهر زخم به تنهایی همیشه نشان دهنده عمق واقعی آسیب نیست.
تفاوت زخم بستر مرحله 1 تا 4 چیست؟
| مرحله | وضعیت پوست | میزان آسیب | توضیح کوتاه |
|---|---|---|---|
| مرحله ۱ | پوست باز نیست | سطحی | تغییر رنگ یا تغییرات غیرطبیعی پوست، همراه با احتمال درد، گرمی، سردی یا سفتی ناحیه |
| مرحله ۲ | بخشی از پوست آسیب دیده | محدود به لایههای سطحی | زخم سطحی یا تاول ایجاد میشود و بافتهای عمقی نمایان نیستند |
| مرحله ۳ | پوست بهطور کامل آسیب دیده | تا بافت زیرپوستی | زخم عمیقتر است و ممکن است چربی زیر پوست دیده شود، اما عضله، تاندون یا استخوان درگیر نیست |
| مرحله ۴ | آسیب بسیار عمیق | درگیری بافتهای عمقی | ممکن است عضله، تاندون، استخوان یا سایر ساختارهای عمقی درگیر شوند |
شدت و مرحله زخم بستر تنها با رنگ یا ظاهر سطحی آن مشخص نمیشود. تشخیص دقیق مرحله، به بررسی عمق و میزان آسیب بافتی توسط پزشک یا متخصص زخم نیاز دارد.
زخم بستر چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص زخم بستر معمولاً با معاینه پوست، بررسی محل و میزان آسیب و تعیین مرحله زخم انجام میشود. پزشک یا متخصص زخم علاوه بر ظاهر زخم، عمق آسیب و وضعیت بافتهای اطراف را نیز بررسی میکند. در برخی بیماران، برای ارزیابی وضعیت عمومی بدن یا احتمال عفونت، بررسیهای تکمیلی نیز ممکن است لازم باشد.
- بررسی رنگ، دما و وضعیت پوست
- بررسی عمق و وسعت زخم
- تعیین مرحله زخم
- بررسی علائم عفونت
- ارزیابی عوامل خطر و وضعیت عمومی بیمار
تشخیص مرحله زخم، بهخصوص در زخمهای عمیق، نباید صرفاً با توجه به عکسهای اینترنتی یا خودتشخیصی انجام شود. ارزیابی دقیق توسط پزشک یا متخصص مراقبت از زخم میتواند به انتخاب روش درمان مناسب کمک کند.
درمان زخم بستر چگونه انجام میشود؟
درمان زخم بستر به مرحله، عمق زخم و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد و اغلب با استفاده از پماد یا دارو برطرف نمیشود. مهمترین اقداماتی که باید در این زمینه انجام شود به شرح زیر است:
کاهش فشار از روی ناحیه آسیب دیده
کاهش یا برداشتن فشار از محل زخم، مهمترین بخش درمان و جلوگیری از تشدید آسیب است.
تغییر وضعیت بیمار
وضعیت بدن بیمار باید به صورت منظم تغییر کند تا فشار برای مدت طولانی روی یک ناحیه باقی نماند.
پاکسازی و پانسمان زخم
زخم باید متناسب با شرایط آن پاکسازی و با پانسمان مناسب محافظت شود. نوع پانسمان به مرحله و وضعیت زخم بستگی دارد.
دبریدمان یا برداشتن بافت مرده
در برخی زخمها، پزشک یا متخصص زخم ممکن است برای برداشتن بافت مرده و کمک به روند ترمیم، دبریدمان انجام دهد.
کنترل درد
در صورت وجود درد، کنترل آن با توجه به شرایط بیمار و نظر پزشک انجام میشود.
تامین تغذیه و مایعات کافی
دریافت مناسب پروتئین، مواد مغذی و مایعات میتواند از سلامت پوست و روند ترمیم زخم حمایت کند.
درمان عفونت در صورت نیاز
در مواردی که زخم دچار عفونت شده باشد، پزشک باید با توجه به شرایط بیمار ممکن است درمان مناسب را تجویز کند. مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک توصیه نمیشود.
چه زمانی جراحی لازم میشود؟
در زخمهای بسیار عمیق یا شدید که با مراقبتهای معمول بهبود پیدا نمیکنند، ممکن است جراحی یا روشهای تخصصیتر ترمیم زخم مورد نیاز باشد. درمان زخم بستر باید با توجه به مرحله و شرایط هر بیمار تعیین شود. استفاده خودسرانه از پماد، آنتیبیوتیک یا روشهای خانگی ممکن است باعث تاخیر در درمان یا تشدید زخم شود.
آیا درمان زخم بستر در منزل امکان پذیر است؟
بله، برخی موارد زخم بستر را میتوان با برنامه مراقبتی مناسب در منزل مدیریت کرد؛ ولی نوع مراقبت به مرحله و شدت زخم و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. در موارد خفیف ممکن است با کاهش فشار، تغییر منظم وضعیت، مراقبت از پوست و پانسمان مناسب، روند بهبود در منزل پیگیری شود. زخمهای عمیق، عفونی یا در حال پیشرفت به ارزیابی و درمان تخصصی نیاز دارند.
- تغییر منظم وضعیت بیمار و کاهش فشار از ناحیه آسیب دیده
- بررسی روزانه پوست و وضعیت زخم
- انجام صحیح پانسمان و مراقبت از زخم
- توجه به تغذیه و دریافت مایعات کافی
- استفاده مناسب از تجهیزات کاهنده فشار، در صورت نیاز
- پیگیری منظم وضعیت زخم توسط پزشک یا متخصص مراقبت از زخم
درمان زخم بستر در منزل به معنی خوددرمانی نیست. در صورت عمیق بودن زخم، مشاهده ترشح چرکی، بوی نامطبوع، تب یا بدتر شدن زخم، ارزیابی پزشکی ضروری است. در مواردی که بیمار به دلیل محدودیت حرکتی امکان مراجعه آسان به مراکز درمانی را ندارد، ارزیابی و مراقبت تخصصی در منزل میتواند متناسب با شرایط بیمار بررسی شود.
اگر ساکن کرج هستید و بیمار به دلیل محدودیت حرکتی امکان مراجعه به مرکز درمانی را ندارد، میتوانید از خدمات درمان زخم بستر در منزل در کرج استفاده کنید. در این خدمات، وضعیت زخم و شرایط بیمار در منزل بررسی شده و اقدامات مراقبتی و درمانی متناسب با نوع و شدت زخم انجام میشود.
چگونه از زخم بستر پیشگیری کنیم؟
پیشگیری از زخم بستر، به خصوص در افراد کم تحرک، سالمندان و بیمارانی که مدت زیادی در تخت یا ویلچر قرار دارند، اهمیت زیادی دارد. مهمترین اقدامات شامل کاهش فشار، تغییر منظم وضعیت بدن، بررسی روزانه پوست، کنترل رطوبت و اصطکاک، تغذیه مناسب و استفاده صحیح از سطوح کاهنده فشار است.
استفاده از تشک مواج یا سایر تجهیزات کاهنده فشار میتواند در افراد در معرض خطر مفید باشد، اما به تنهایی جایگزین تغییر وضعیت و مراقبت منظم از پوست نیست. روش پیشگیری باید با توجه به میزان تحرک، وضعیت عمومی و عوامل خطر هر بیمار تعیین شود.
برای آشنایی با روشهای پیشگیری، تغییر وضعیت بیمار، مراقبت از پوست، تغذیه و انتخاب تجهیزات مناسب، راهنمای پیشگیری از زخم بستر را مطالعه کنید.
تشک مواج و تجهیزات پزشکی چه نقشی در پیشگیری از زخم بستر دارند؟
تشک مواج یکی از تجهیزات کاهنده فشار است که برای افرادی که مدت زیادی در تخت میمانند یا تحرک محدودی دارند، مورد استفاده قرار میگیرد. این تشک با تغییر متناوب نقاط تحت فشار و توزیع مناسبتر فشار روی سطح بدن، میتواند به کاهش فشار مداوم روی نواحی حساس و پیشگیری از آسیبهای فشاری کمک کند. البته نوع تشک باید متناسب با شرایط بیمار، میزان تحرک، وزن و سطح خطر ایجاد زخم بستر انتخاب شود. برای آشنایی با معیارهای انتخاب و بررسی مدلهای مختلف، میتوانید راهنمای بهترین تشک برای زخم بستر را مطالعه کنید.
اگر بیمار برای مدت محدودی به این تجهیزات نیاز داشته باشد، اجاره تشک مواج نیز میتواند گزینه مناسبی باشد و از خرید تجهیزاتی که تنها برای دوره کوتاهی مورد استفاده قرار میگیرند جلوگیری کند.
با این حال، تشک مواج به تنهایی برای پیشگیری از زخم بستر کافی نیست و نباید جایگزین تغییر منظم وضعیت بدن، بررسی روزانه پوست، کنترل رطوبت و مراقبت مناسب از بیمار شود. بسته به شرایط فرد، تجهیزاتی مانند تخت بیمار، بالشتکهای کاهنده فشار و وسایل مناسب جابهجایی نیز میتوانند در کاهش فشار و مراقبت ایمنتر از بیمار نقش داشته باشند.
تغذیه مناسب برای پیشگیری و بهبود زخم بستر
تغذیه مناسب میتواند به حفظ سلامت پوست و روند ترمیم زخم کمک کند. نیازهای تغذیهای هر بیمار به شرایط عمومی بدن، وضعیت زخم و بیماریهای زمینهای او بستگی دارد.
- پروتئین کافی: جهت حفظ و ترمیم بافتهای بدن اهمیت دارد.
- مایعات کافی: تامین آب مورد نیاز بدن به حفظ سلامت پوست کمک میکند.
- ویتامینها و مواد معدنی: دریافت متعادل مواد مغذی برای عملکرد طبیعی بدن و ترمیم بافت ضروری است.
- توجه به سوءتغذیه: کاهش وزن، بیاشتهایی یا دریافت ناکافی غذا میتواند روند بهبود زخم را تحت تاثیر قرار دهد.
- ارزیابی تخصصی: در صورت وجود زخم بستر، سوءتغذیه یا بیماریهای زمینهای، نیازهای تغذیهای بهتر است توسط پزشک یا متخصص تغذیه بررسی شود.
مصرف خودسرانه مکملها یا رژیمهای غذایی خاص برای درمان زخم بستر توصیه نمیشود. نیاز بیمار باید با توجه به شرایط پزشکی و وضعیت زخم ارزیابی شود.
عوارض زخم بستر چیست؟
در مواردی که زخم بستر به موقع درمان نشود، ممکن است عوارض مختلفی ایجاد کند که شامل موارد زیر است:
- عفونت پوست و بافت اطراف زخم
- گسترش و عمیقتر شدن زخم
- آسیب به عضله، تاندون یا استخوان در زخمهای شدید
- عفونت استخوان (استئومیلیت)
- تاخیر در ترمیم و مزمن شدن زخم
- درد و کاهش کیفیت زندگی
- سپسیس (عفونت شدید و گسترده در بدن) در موارد شدید
افزایش سریع اندازه یا عمق زخم، ترشح چرکی، بوی نامطبوع، تب یا قرمزی و تورم اطراف زخم میتواند نشانه عفونت باشد و نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.
چه زمانی زخم بستر نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد؟
مشاهده هر یک از علائم زیر نشان دهنده این است که بیمار در اسرع وقت توسط پزشک یا متخصص مراقبت از زخم ارزیابی شود:
- تب یا لرز
- ترشح چرکی از زخم
- بوی نامطبوع یا شدید از محل زخم
- افزایش قرمزی، تورم یا گرمی اطراف زخم
- گسترش سریع یا عمیقتر شدن زخم
- ایجاد درد شدید یا درد جدید
- مشاهده عضله، تاندون یا استخوان در عمق زخم
- تغییر سریع و قابل توجه در ظاهر یا وضعیت زخم
- ایجاد علائم عمومی مانند ضعف شدید یا بیحالی
تب همراه با بدتر شدن سریع زخم یا علائم عفونت میتواند نشانه عفونت جدی باشد و نیاز به ارزیابی پزشکی فوری دارد. از خوددرمانی یا مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک خودداری کنید.
باورهای اشتباه درباره زخم بستر
درباره زخم بستر باورهای نادرستی وجود دارد که ممکن است منجر به تاخیر در تشخیص یا انتخاب روش مراقبتی نامناسب شود. در ادامه، چند باور رایج را بررسی میکنیم تا واقعیت درباره پیشگیری و درمان زخم بستر روشنتر شود.
زخم بستر فقط برای افراد کاملاً بستری است.
❌ نادرست است. افراد کمتحرک، استفاده کنندگان از ویلچر و کسانی که توانایی تغییر وضعیت بدن خود را ندارند نیز ممکن است دچار زخم بستر شوند.
هر قرمزی پوست یعنی زخم بستر
❌ لزوماً درست نیست. قرمزی یا تغییر رنگ پوست میتواند یکی از نشانههای اولیه آسیب فشاری باشد، ولی تشخیص زخم بستر به بررسی وضعیت و عمق آسیب نیاز دارد.
هر زخم بستری با پماد درمان میشود.
❌ نادرست است. درمان به مرحله و شدت زخم بستگی دارد و ممکن است شامل کاهش فشار، تغییر وضعیت، پانسمان، دبریدمان یا دیگر روشهای تخصصی باشد.
تشک مواج به تنهایی زخم بستر را درمان میکند.
❌ نادرست است. تشک مواج میتواند به کاهش فشار کمک کند، ولی جایگزین تغییر وضعیت، مراقبت از زخم و درمان تخصصی نیست.
زخم بستر فقط روی کمر ایجاد میشود.
❌ نادرست است. زخم بستر میتواند در هر ناحیهای که برای مدت طولانی تحت فشار قرار میگیرد ایجاد شود؛ از جمله دنبالچه، پاشنه، لگن، آرنج و پشت سر.
سوالات متداول درباره زخم بستر
در این بخش به مهمترین سوالاتی پاسخ داده شده که در بخشهای قبلی کمتر به آنها اشاره شده است.
زخم بستر چیست؟
زخم بستر یا زخم فشاری نوعی آسیب پوست و بافتهای زیرین است که به خاطر فشار طولانی مدت روی یک ناحیه از بدن ایجاد میشود.
اولین علامت زخم بستر چیست؟
تغییر غیرطبیعی رنگ پوست، حساسیت، درد، تغییر دما یا سفتی در ناحیه تحت فشار میتواند از نشانههای اولیه باشد.
زخم بستر از چه چیزی ایجاد میشود؟
فشار طولانی مدت علت اصلی است. عواملی مانند اصطکاک، نیروی برشی، رطوبت و بیتحرکی نیز میتوانند خطر ایجاد آن را افزایش دهند.
زخم بستر چند مرحله دارد؟
آسیبهای فشاری با توجه به شدت و عمق آسیب به چهار مرحله اصلی تقسیم میشوند. علاوه بر آن، زخم غیرقابل مرحلهبندی و آسیب بافت عمقی ناشی از فشار نیز وجود دارد.
زخم بستر چقدر طول میکشد خوب شود؟
مدت بهبود به مرحله و عمق زخم، وضعیت عمومی بیمار، تغذیه، میزان فشار و کیفیت مراقبت بستگی دارد و نمیتوان زمان مشخصی برای همه بیماران تعیین کرد.
آیا زخم بستر قابل درمان است؟
بله، بسیاری از زخمهای بستر قابل مدیریت و درمان هستند؛ ولی روش درمان به شدت زخم بستگی دارد و در موارد شدید ممکن است به درمان تخصصی نیاز باشد.
آیا تشک مواج برای زخم بستر مناسب است؟
تشک مواج میتواند با کاهش و توزیع فشار به پیشگیری یا مدیریت آسیب فشاری کمک کند، ولی به تنهایی درمان زخم بستر نیست و باید مناسب با شرایط بیمار انتخاب شود.
آیا زخم بستر در افراد ویلچری ایجاد میشود؟
بله. نشستن طولانی مدت و فشار مداوم روی نواحی مانند باسن و لگن میتواند خطر ایجاد زخم بستر را در افراد استفاده کننده از ویلچر افزایش دهد.
آیا درمان زخم بستر در منزل امکان پذیر است؟
در برخی موارد، مراقبت و درمان زخم بستر با برنامه مناسب در منزل امکان پذیر است. زخمهای عمیق، عفونی یا در حال پیشرفت به ارزیابی تخصصی نیاز دارند.
چه زمانی برای زخم بستر باید به پزشک مراجعه کرد؟
در صورت تب، ترشح چرکی، بوی نامطبوع، افزایش قرمزی یا تورم، درد شدید، گسترش یا عمیقتر شدن زخم باید بیمار توسط پزشک یا متخصص مراقبت از زخم ارزیابی شود.